Dobbelsteen

Wij lopen op een smal trottoir. Casper en Nienke lopen voor ons. Ik loop in het midden. Marije en Liesbeth lopen achter mij.

“Het is net een dobbelsteen,” zegt Marije, “Twee achter, één in het midden en twee vooraan.”

De “vijf” begrijpen wij.